Sephyros is delighted to offer the following writings about our performance(s).
Hurdegaryp, 20 Septimber 2008
De Fryske gothic-band Sephyros is winner wurden fan de twadde edysje fan Aaipop der op &uactue;t, ôfrûne sneon yn doarpshûs De Schalmei yn Hurdegaryp. Sephyros is al sûnt 2002 dwaande, mar hie oant foar koart noch mar ien Frysktalich nûmer.
De band, mei ûnder oare eks-leden fan Autumn, sjongt gewoanwei yn it Ingelsk, mar hie foar dizze talintejacht har nûmers yn it Frysk oerset. Neffens de sjuery sit it mei de 'Aaipop-faktor' fan de band wol goed.
De oare bands, Jarretank en Kramtried, krigen foaral it advys wat strakker te spyljen. Aaipop der op út waard dizze kear yn gearwurking mei it kampanjeteam fan Praat mar Frysk opset as ûnderdiel fan 'De ferbining'.
Dokkum, 12 april 2008
Afgelopen zaterdag 12 april was de “Pre Party” van Dockum open air. Een avond stevige muziek met als opener een én of ander vaag bandje oftewel A.B.O.V.E. Ze waren nog maar net met het tweede nummer bezig toen plotseling de stroom uit viel, gelukkig was het probleem snel opgelost en konden ze weer snel verder met de setlist. Het mee brullende publiek gaf wel aan de sfeer er vanaf het begin al goed in zat. Als tweede band was Dead Horse Running aan de beurt om hun staaltje punk/hardcore/rock & roll neer te zetten, het was een drukke bezetting op het podium maar ze wisten zich prima te redden. Bij Sephyros waren er niet alleen snelle drums, scheurende gitaren en knallende bastonen maar ook een violist en iemand achter het keyboard. De zangeres had wat last van een rondzingende microfoon, maar desondanks liet ze wel zien wat ze in petto had. Dit maakte het wel een gevarieerde avond. Damaged Justice was de headliner van de avond en begon met een sfeervolle intro waar vervolgens Master of Puppets snoeihard achteraan kwam. Aan het publiek te merken was dit ook een goed uitgekozen headliner want je zag alle hoofdjes goed op en neer gaan. De nummers zoals No Remorse en One deden het ook erg goed. Helaas kon de band de setlist niet helemaal afmaken, maar hebben toch een geweldig optreden neergezet.
Zwolle, 29 juni 2007
Over de laatste platen van After Forever zijn de meningen aardig verdeeld, live heeft de band echter een prima reputatie opgebouwd. Met 2 supportacts in hun kielzog kwamen de heren en dame dat in een gezellig vol Hedon nog eens onderstrepen. Terwijl buiten het werkelijk goot van de regen en alle wachtenden voor de deur dus een gratis douche kregen, was het binnen al snel plakkerig warm, en er was nog geen noot gespeeld....
De avond werd geopend door het Amersfoortse Transentience. Via vakkundig spammen op sites als Myspace heeft het gezelschap al een aardige naamsbekendheid opgebouwd. Diverse toeschouwers bleken al bekend met het materiaal. Zangeres Carmen en haar begeleiders zagen zich ernstig beperkt in hun bewegingsvrijheid, daar het podium werkelijk volgepropt stond met apparatuur. Men maakte er maar het beste van, maar ook dat was helaas niet om over naar huis te schrijven. De mix van sympho- en gothic metal verdient al geen originaliteitprijs helaas. Als zangeres en gitarist dan ook nog een fiks aantal fouten maken én de geluidsman het resultaat met een schelle mix op te hoog volume de zaal instuurt, duurt een half uur erg, erg lang. Desondanks kon de band toch op enige bijval uit het publiek rekenen.
Bij het eerste nummer van Sephyros had men de pech dat de installatie van gitarist Jeroen Bakker alle dienst weigerde. Gelukkig was het euvel snel verholpen en na 2 nummers kon het geluid er ook voldoende mee door. De band tapt muzikaal gezien uit een heel ander vaatje dan de collegae vanavond. Zangeres Janneke de Boer is qua stem veel meer een typische rockzangeres á la Autumn's Nienke de Jong, en de regelmatig terugkerende doomy passages en slepende ritmes geven de band iets van een eigen smoel. Soms is de kwaliteit van het songmateriaal nog niet altijd even sterk, maar potentie zit er wel degelijk in. Men wist het publiek verder goed te bespelen en aan het eind van de set kon men dan ook een welgemeend applaus in ontvangst nemen.
Alle goede bedoelingen van de supportacts ten spijt, het enorme niveauverschil tussen hen en After Forever werd al bij de eerste tonen van opener Discord gelijk duidelijk. Ongelofelijk hoe strak en professioneel deze band zich neerzet. Licht en geluid waren perfect en ook het spel van alle muzikanten was van hoog niveau, met een speciale vermelding voor de vandaag werkelijk subliem zingende Floor Jansen. Gitarist Bas Maas moet al het gitaarwerk nog steeds in zijn eentje klaren, daar Sander Gommans nog altijd herstellende is van een burnout. Floor stak hem ,samen met het (ondanks de bakoven binnen) enthousiaste publiek, nog even een hart onder riem en ook een fan die voor de honderdste(!) maal een show bijwoonde werd in het zonnetje gezet. Men had voor de grunts deze keer Orphanage-voorman George Oosthoek meegenomen. Als Sander terugkomt mogen ze deze brulboei er best bijhouden want de combinatie Floor/George werkt live in ieder geval uitstekend.
Men trakteerde de zaal deze avond op veel nummers van de nieuwe, titelloze schijf en voorganger Remagine,waaronder een heerlijke versie van persoonlijk favoriet Face your Demons. Voor de fans van het eerste uur kwamen er een handvol oudjes als Monilith of Doubt? en My Pledge Of Allegiance Ivoorbij. In de toegift uiteraard de "verplichte" afsluiter Follow In The Cry waar men nog kunstig een stukje van Van Halen's Ain't Talking About Love in had verwerkt. Hierna was de koek dan echt op en konden we terugkijken op een geweldig optreden. Gaat dat zien als ze bij je in de buurt spelen!
Met The Gathering die in Sneek speelt hebben de organisatoren van Deviant Dance het niet getroffen. Zaterdag 2 december is in ’t Haske in Joure de opkomst van het publiek betrekkelijk laag en dat is jammer. Het concept is goed uitgewerkt met prachtige goudkleurige versierde kroonluchters en tafels met versieringen. Ook lopen er een aantal mensen rond in geweldig mooie gewaden. Als opvulling tussen de bandoptredens zijn er dj’s die de avond met een mix tussen punk, metal en cyber gothic het geheel aan elkaar plakken.
Misery is de opener van de avond en het valt op, hoe goed de mensen van het geluid en het licht hun vak begrijpen. Het is werkelijk subliem. De zangeres van de driekoppige band uit Wolvega/Heerenveen staat in het begin een beetje stijfjes op het podium. Het stukje dat akoestisch wordt gezongen valt in de smaak bij het publiek waarna meteen de band haar bekende electrowave door de speakers laat klinken.
Wanneer de tweede band, Sephyros, begint te spelen lijkt het alsof de Autumn uit vroegere tijden is wederopgestaan. Het geluid is iets verder opengedraaid waardoor de oordoppen nu in de oren moeten. Zangeres Janneke de Boer is erg goed bij stem. Dat er zo’n geluid uit zo’n dame kan komen! De set wordt ontzettend strak gespeeld en met dit optreden laat de band duidelijk zien dat ze absoluut niets onder doen voor hun collega’s in dit genre.
Prey begint met het nummer ‘Heartfelt’ en zanger Roeland van der Velde laat zijn krachtige stem met een behoorlijk bereik uit de speakers klinken. Zijn stem klinkt heel fragiel, maar hoe langer de band speelt, hoe duidelijker het wordt dat hij deze volledig onder controle heeft. Duidelijke en mooie teksten (vooral ‘For You’ die wordt opgedragen aan de overleden oma van Roeland). De band uit Groningen is gekomen met vijf man en één dame sterk en het is echt jammer dat de opkomst zo laag is. Deze band verdient namelijk veel meer.
Als afsluiter heeft de organisatie een minder bekende versie van The Gathering (vooral qua vocalen) naar Joure toe gehaald. Het is de band Morning - helemaal uit Limburg gekomen. De band staat voor uiteindelijk welgeteld 40 man te spelen. De kortharige(!) blonde zangeres van de band heeft er desondanks veel zin in en straalt dit met haar humor en enthousiasme bijna van het podium. Ongeveer halverwege de set valt de stroom ineens uit. De band zet ondertussen de cover ‘Slaying The Dreamer’ van Nightwish in, maar wordt na de eerste paar deuntjes afgekapt. Toen de stroom eenmaal weer was aangesloten speelde de band nog een aantal nummers, waaronder twee nieuwe en het gelijknamige nummer van hun cd ‘Inside’. Het publiek dat ondertussen met nog eens 10 man was afgenomen riep om meer en de avond werd afgesloten met de nog beloofde Nightwish-cover.
LF
Op vrijdag 10 november was er weer eens een Metal Night georganiseerd in discotheek Ponderosa te Dokkum. Jammer dat er zo weinig publiek was. Naar verluid was het uitgestuurde persbericht niet juist overgenomen in de Dokkummer Courant en wellicht had het geheel beter Gothic Metal Night kunnen heten. Enkele minder tevreden bezoekers hadden namelijk op zijn minst wat extremere excessen binnen het genre verwacht.
Illuminati is een jonge gothic metal coverband met een ervaren bassist die ook enkele vocalen op zich neemt. De vorige editie van de Metal Night in de Ponderosa moesten ze wegens omstandigheden helaas verstek laten gaan, maar nu stonden ze er wel. De band opende sterk met het instrumentale Moondance van Nightwish waarna zangeres Renate van Kammen zich haastig bij de band voegde. Diverse populaire female-fronted groepen passeerden de revue, zoals Epica en Evanescense, maar Nightwish (vijf nummers) is verreweg hun favoriet. Ook werd de Kate Bush cover van Within Temptation ("Running Up That Hill") gespeeld en geloof het of niet, maar de jonge dame achter de microfoon klonk bijna net als Sharon den Adel zelf! Bij de hoge uithalen - en dat zijn er nogal wat - mag er echter wel wat meer ruimte tussen stembanden en microfoon gemaakt worden om het volume gelijkmatiger te houden. Een goed optreden, zeker als je weet dat dit pas de tweede show van Illuminati was.
De volgende groep jonge gasten betrad het podiumpje in de knusse bar dancing. Recuses liet in de eerste twee nummers een soort van emo-crossover horen die niet heel verkeerd klonk. De zanger/gitarist heeft nette zanglijntjes die opgeleukt worden door felle screams van de drummer, die overigens de meeste muzikale aandacht opeiste: strak én interessant. Helaas zet zanger Wiard na die eerste twee nummers zijn gitaar aan de kant en verzandt de band in iets wat een rechtgeaarde metalhead alleen maar Mukkesherrie kan noemen. Ook een Deftones cover in de vorm van ‘My Own Summer’ maakt niet blij (nog de bijsmaak van hun Wâldrock 2001-optreden?).
Wat een verademing is Prey. Dit Groningse zestal speelde al samen met o.a. Leave’s Eyes en Asrai en het begint zowaar drukker te worden in het zaaltje. De samenzang komt net zo mooi over als van cd en de drummer weet de nummers nog meer lagen te geven dan dat er op ‘Heartfelt’ waren te horen. Medio 2007 zal er een nieuwe schijf klaar zijn, maar aan een meer exacte datum wil zanger Roeland zich niet branden. Het cd’tje zal de naam ‘Astray’ meekrijgen en er zal onder andere een heropname van het prachtige ‘For You’ op staan.
Afsluiter van de avond is Sephyros en of toetsenist Menno Terpstra het nu leuk vind of niet: de band lijkt veel op Autumn, te beginnen met het kleine frontvrouwtje met gouden strot. Zij weet de camera’s goed te vinden en maakt gebruik van de aanwezige ruimte. Die is er volop, want na Prey loopt de Ponderosa leger dan hij al was. Leuk aan Sephyros is dat één van de gitaristen naar bas is overgestapt, wat aardige riedeltjes in de lagere regionen oplevert. Eén ding is wat onbegrijpelijk: wat wil de band zeggen? Welke emoties leggen ze in hun muziek? Het is niet heavy, het is niet vrolijk en het rockt niet. Het is zeker niet ‘evil’ en ook absoluut niet melancholisch. Niet bombastisch en niet sereen. Niet goed, maar ook niet slecht.
FW
In een stampvol Café de Veehandel in Dokkum werd zaterdagavond gestreden om een plek op festival Dokk’em Open Air. De voorronde is een wedstrijd tussen bands uit de drie Noordelijke provincies en wordt gehouden om aanstormend talent de kans te geven zich te presenteren op het festival. De winnaar wordt gekozen door een professionele jury. Aan de voorronde deden vier bands mee: Elexorien, Greyline, Scorched Sky en Sephyros. De winnaar van een plaats op het festival van 12 augustus 2006 in Raard is Greyline geworden.
© Wytse Pyt de Jager | De band Sephyros tijdens haar optreden.
Greyline wint voorronde in stampvolle Veehandel!
Na een echt avondje rock ‘n’ roll is de rust wedergekeerd in Dokkum. De tweede voorronde van Dokk’em kan door de goede opkomst en de enthousiaste bands als erg geslaagd de boeken in.
Als eerste deze avond stond Sephyros op de planken. De mix van gothic, doom en power metal werd door het publiek goed ontvangen. Helaas was er een kleine stroomstoring waardoor de band genoodzaakt was een korte pauze in te lassen. Het stroomnetwerk van de Veehandel kon de heavy geluidsinstallatie en lichtshow gewoonweg niet behappen. Na wat aanpassingen in de stroomvoorziening kon de band verder en door de professionele inzet van Sephyros werd er toch een indrukwekkende show neergezet! Als tweede stond Greyline in het inmiddels overvolle Veehandel en zet een strakke show neer. De combinatie van harde metal en rustige passages aangevuld door grunts werd enthousiast en gedreven gebracht wat heeft geresulteerd in het winnen van de voorronde. We zien Greyline dus terug op Dokk'em Open Air. De mannen van Scorched Sky beukten er flink op los. Deze relatief jonge band laat zien ontzettend veel potentie te hebben met hun moderne heavy metal. Hier gaan we zeker nog meer van horen. Ook de muziek van Elexorien was te heavy waardoor de stroom een keer uitviel. Desondanks zette de band alles op alles een gedreven show neer te zetten. Hun folk en viking metal sloeg goed aan en dit resulteerde in veel enthousiaste hossende mensen!
Door de goede opkomst zullen we bij de volgende editie op zoek gaan naar grotere locatie. We willen alle deelnemende bands heel erg bedanken voor hun inzet!
